Een bijzonder kindSommige kinderen zijn gewoon bijzonder in de positieve zin van het woord.

Het zal je kind maar wezen

De Tweede Kamer gaat akkoord met een bezuiniging van driehonderd miljoen euro op het passend onderwijs. Dat bedrag haalt minister Marja van Bijsterveldt (CDA) uit het potje voor extra hulp voor probleemjongeren. Van Bijsterveldt schaft ook de zogenoemde “rugzakjes” af. Het rugzakje (ingesteld in 2003) is geld, waarmee scholen extra begeleiding kunnen geven aan kinderen met een aandoening. En dat terwijl het aantal aanmeldingen bij de GGD in verband met gedragsproblemen onder de jeugd toeneemt. In 2007 was dat 50% en in 2009 51% van alle aanmeldingen onder jeugdigen.

Ook ziet de GGD een toename van het percentage ambulante behandelingen bij jeugdigen. In 2007 constateert men een toename van 34% ten opzichte van 2005-2006. En in 2009 is er een toename met 23% ten opzichte van 2007.

Klachten, aanmeldingen en wachttijden nemen dus toe. Terwijl het percentage kinderen dat naar speciaal basisonderwijs gaat onder invloed van overheidsbeleid licht afneemt.

 

“Het is een bijzonder kind, en dat is ie”

Uitspraak van de vader van Dik Trom uit de boeken van C. Joh. Kieviet

We hebben het goed in Nederland. Tenminste als je voldoet aan de norm. De norm die ons vertelt wat normaal is en waar we ons aan horen te houden. Wanneer je daarbuiten valt ben je dus anders. En dat wordt in de meeste gevallen negatief weggezet. Maar hebben al die normale, aangepaste mensen er ooit over nagedacht of dat beeld wel vanuit het juiste perspectief is samengesteld? Steeds meer kinderen en jongeren krijgen een stempel omdat ze buiten de maatstaf vallen. Ik vraag me af of dat terecht is. Deze jonge mensen zijn zoveel meer. Waarom zien we de uitdagingen en talenten niet die er besloten liggen achter al die etiketten? Daarom vind ik het de aangekondigde bezuinigingen ook zo ontzettend slecht. Iedereen moet mee met de standaard, tegen wil en dank. Het speciaal onderwijs geeft deze kinderen de ruimte om te kunnen zijn wie ze zijn. De kwalificering speciaal geeft ook aan dat ze bijzonder zijn. Dat betekent dat ze ook een bijzondere begeleiding mogen krijgen. Dat zijn ze waard. Op zo’n school worden ze gestimuleerd om zichzelf zo goed mogelijk te ontwikkelen. Er is veel meer ruimte voor het individu. Kind en ouders worden gekend in wie ze zijn, niet in wie ze zouden moeten zijn. Iedereen is het waard om te zijn wie hij is, dus laten we elkaar daarin de ruimte geven en stimuleren in plaats van inperken en afremmen. Wanneer onze kinderen niet de juiste ondersteuning krijgen, bestaat er een grote kans dat ze in hun volwassen leven op een zijspoor belanden. Dat gaat onze maatschappij uiteindelijk veel meer geld kosten. Om over het persoonlijk leed dat daar mee gemoeid is, nog maar te zwijgen.

 

Laat onze bijzondere kinderen niet het kind van de rekening worden

Ik pleit ervoor om onze jeugd in het algemeen en onze speciale jeugd in het bijzonder, de plek te geven die ze verdient, waarin ze alle ondersteuning krijgen om zichzelf te zijn, en zichzelf te ontwikkelen. Forse bezuinigingen op het bijzonder onderwijs kan alleen dan, wanneer de norm wordt bijgesteld volgens de ontwikkelingen in de maatschappij. Met steeds meer bijzondere kinderen, wordt bijzonder dus gewoon, en de geldende norm. Deze zou gebaseerd mogen zijn op onze waarden voor elkaar. Het regulier onderwijs zou dus aangepast mogen worden volgens de normen van het bijzonder onderwijs. Dan is alles weer zoals het hoort en kunnen de stempels voor altijd in de kast.

 

Ter verduidelijking enkele betekenissen van belangrijke woorden:

Normaal      zoals het vaakst voorkomt, zoals de meeste mensen doen.
Norm           manier van doen die geldt als normaal aangenomen of overeengekomen beoordelings-uitgangspunten
Nauwkeurig omschreven eisen en specificaties waarmee de prestatie van een product, proces of een organisatie kunnen worden vastgesteld
Bijzonder    meer dan gewoon, boven het gemiddelde.

Laat je me weten wat je van dit artikel vindt?