Kun jij me helpenWanneer een probleem niet lichamelijk maar anders geworteld is, en een diepere wellicht psychologische achtergrond heeft, is het vaak  moeilijk om ervoor uit te komen dat je het (even) niet alleen kan.

Kun jij me helpen?

Dat is zo’n beetje de meest gestelde vraag die ik in de praktijk krijg. Voor een lichamelijk mankement stappen we zonder schroom naar de huisarts. In de regel krijg je dan iets waardoor het beter gaat. Vaak zijn dat medicijnen, soms een doorverwijzing voor verder onderzoek.

 

Hulpverlening

Wanneer een probleem niet lichamelijk maar anders geworteld is, en een diepere wellicht psychologische achtergrond heeft wordt het vaak een ander verhaal. Het is moeilijk om ervoor uit te komen dat je het (even) niet alleen kan. Het kan het gevoel geven dat je tekort schiet. Niemand lijkt er trots op te zijn dat hij in de hulpverleningsmolen terecht is gekomen.

Logisch want alleen het woord “hulpverlening” geeft al een ongelijkheid weer. “Ik kan het niet, en de hulpverlener wel”. Van beroep heet ik hulpverlener te zijn. Dat is in mijn visie geen goede benaming. Voor mij geeft dat zoals gezegd een ongelijkheid weer maar ook een passieve houding van cliënten; “ik heb een probleem, daar heb ik hulp bij nodig, ik kom naar jou toe, kun jij het oplossen? En dat dekt voor mij niet de juiste lading.

 

Jij bent de baas

Het is belangrijk dat je beseft dat je de kracht in jezelf kunnen aanboren om jouw probleem aan te pakken. Daarvoor is het belangrijk dat je een actieve houding hebt. Niemand weet tenslotte beter hoe je in elkaar zit, dan jij zelf. Jij hebt de wijsheid over jezelf en niemand anders! Geen enkele “hulpverlener” kan jou zeggen wat je MOET doen om je probleem op te lossen. Dat werkt trouwens ook niet. De wil tot verandering kan alleen maar tot resultaat leiden als het JOUW wil is, en niet die van een ander.

 

Ja maar… kun je me nou helpen?

Om terug te komen op de vraag “kun je me helpen” is mijn antwoord dat ik je alleen maar kan helpen om jezelf te helpen. Daarmee bedoel ik dat ik je kan begeleiden naar de kracht in jezelf, naar je innerlijke drijfveren, behoeften, inzichten en antwoorden. Ik kan het niet voor je oplossen, dat mag je zelf doen. Daarmee ben ik niets meer dan jij. We zijn gelijk, en gelijkwaardigheid is erg belangrijk.

Niet alleen in het privé leven (zie Hoe dramatisch is jouw relatie) maar ook in therapeutische relaties.
Het is belangrijk dat je te allen tijde zelf de regie houdt, en dat je zelf aan de slag gaat om je zelfredzaamheid te vergroten. Ik ben daarmee geen “hulpverlener” die het allemaal beter weet, ik ben slechts iemand die je tijdelijk op je pad mag vergezellen, tot je de kracht hervonden hebt, om het weer helemaal alleen te kunnen doen.

Cliënten bedanken me voor de verandering die ze doormaken, maar dat is hun eigen verdienste, en ik vind het prachtig om even deel te mogen uitmaken van dat proces, en mensen te zien groeien en ont-wikkelen. Ik zie dat ze hun eigen mogelijkheden aanboren en zelfredzaam worden.
En wanneer je eenmaal weet hoe je bij je innerlijke kracht kunt komen, heb je geen hulp meer nodig, en heb je een tool dat je voor de rest van je leven kunt inzetten.

Dus nee, ik kan je niet helpen

Laat je me weten wat je van dit artikel vindt?