madibaNelson Mandela is niet meer. Iedereen spreekt met lof over hem. Al heb je maar ooit in de buurt gestaan bij hem, je wordt gebeld, want je hebt hem gekend.

Nelson Mandela is niet meer

 

En iedereen heeft mooie woorden. Dat is prachtig en de man verdient dat ook. De loutering van zijn gevangenschap heeft bijgedragen aan wie hij daarna geworden is. En daarmee ook aan de ontwikkeling van Zuid-Afrika. Mensen die in zijn nabijheid zijn geweest spreken over een bijzondere energie, hij was een bijzondere man.

Madiba was al langere tijd ziek. In juni van dit jaar werd er ernstig rekening mee gehouden dat hij zou overlijden. Toch krabbelde hij weer op. Een broze oude man, die zijn strijd eigenlijk gestreden had en voor wie de dood waarschijnlijk een verlossing zou zijn. Maar men kon hem nog niet laten gaan. Er werd massaal gehuild. Het volk wilde hem vasthouden, en zo gebeurde. De man had ook geen kracht om zich daartegen te verzetten.

In mijn optie is alles energie. En je kunt met je energie vasthouden aan dat wat je niet kwijt wilt. Wanneer dat op grote schaal gebeurt, kun je daarmee iets bewerkstelligen. Het leven op aarde is echter wel eindig, ook voor een man als Mandela. Uiteindelijk is het hem gelukkig toch gegeven om te mogen overgaan naar een andere dimensie. Ik hoop dat de wereld hem los kan laten om zijn overgang te kunnen maken.

 

Persoonlijk verdriet

Ik denk terug aan het overlijden van mijn vader. Het nieuws werd op die dag overheerst door het overlijden van André Hazes, die op dezelfde dag was overleden. Op tv was de herdenkingsbijeenkomst te zien, met zijn kist midden op het veld van de Amsterdam ArenA. Er waren 48.000 mensen aanwezig. Er was een live uitzending in Nederland en België die in totaal 6 miljoen kijkers trok.

En mijn vader had slechts een handjevol mensen op zijn afscheid. Terwijl hij in mijn gevoel minstens net zo’n eerbetoon zou verdienen. Of hij daar blij mee geweest zou zijn weet ik trouwens niet, bescheiden als hij was.

Dus ik ben vandaag blij voor Mandela, dat er een eind aan zijn lijden gekomen is.
En ik sta stil bij al die mensen die gisteren ook iemand verloren hebben. Iemand die voor hen belangrijk was. Een overlijden waardoor hun leven even stil staat. Een gebeurtenis die voor hen zeer ingrijpend is, maar die wordt ondergesneeuwd door het nieuws van de dag. Alsof de persoon die zij verloren hebben er niet of in ieder geval minder toe doet.

Want ik weet wat ze voelen.

Laat je me weten wat je van dit artikel vindt?