mh17-rouwVandaag mogen we de slachtoffers van de vliegramp met de MH17 op Nederlandse bodem ontvangen. 

Dag van Nationale ROUW

Vandaag is het zover, “onze” mensen komen eindelijk thuis. In werkelijkheid duurde het nog geen week, maar zoals dat gaat met nachtmerries waar je ongevraagd in beland, ze lijken wel eeuwen te duren. Vandaag mogen we de slachtoffers van de vliegramp met de MH17 op Nederlandse bodem ontvangen. Er is een dag van Nationale rouw afgekondigd die iedereen gelegenheid geeft om op zijn eigen manier stil te staan bij het leed dat is geschied. Wij mogen ons respect betuigen aan de slachtoffers en hun nabestaanden. Her en der in het land worden herdenkingsbijeenkomsten georganiseerd.

Op Social media zijn de uitingen zeer divers. Sommigen betuigen respect, anderen zijn stil, en anderen leven door. In diverse groepen waar ik ben aangesloten blijven reclame-uitingen voorbijkomen. Dat doet me pijn, onnoemelijk pijn. Met name van de spiritueel getinte groepen waar ik lid van ben had ik dit niet kunnen bedenken. Ik plaats een oproepje, om mensen even wakker te schudden: “Lieve medegroepsleden, zou het niet van respect getuigen en een uiting zijn spirituele ont-wikkeling en goed fatsoen om vandaag even geen reclames te maken?” Ik krijg positieve reacties, maar ook reacties van mensen die zeggen dat het leven doorgaat ook vandaag. Zelfs enige discussie via privé berichten gevoerd, omdat mensen zich aangevallen voelden. Waar gaan we met zijn allen naartoe, als we zelfs op een dag van nationale rouw, zelfs in een groep waarvan de leden zeggen spiritueel te zijn, niet als vanzelfsprekend respect betonen door even een dagje geen reclame te maken? Terwijl dit eigenlijk zo’n prachtige dag van samenzijn kan zijn. Samenzijn met elkaar in liefde voor iedereen die slachtoffer is geworden van zinloze acties. Ik gebruikt expres de term zinloos geweld niet, want geweld is per definitie zinloos.

Mijn hart huilt al de hele week voor de slachtoffers en hun nabestaanden. Ik vraag je om even vijf minuten pas op de plaats te maken. Om je voor te stellen dat je je geliefden verloren hebt. Hoe voelt dat? En degenen die het gemist hebben vraag ik om vooral nog even de speech van minister Timmermans terug te luisteren. En vraag je dan nog eens af of het zo ontzettend belangrijk is om vandaag reclame te maken voor je toko? Mocht je dan alsnog besluiten dat te doen, zet je jezelf bij mij wel op de kaart in ieder geval, maar niet op de juiste manier. En als je dat dan ook nog moet gaan uitleggen aan mensen die lid zijn van een spirituele groep…… Dan vraag ik me in alle oprechtheid af, waar moet het heen met de mensheid. En mocht je je aangesproken of aangevallen voelen, weet dan dat dit is bedoeld om je liefdevol wakker te schudden.

Laat je me weten wat je van dit artikel vindt?