Hoe ga je om met je puber
De puberteit kan voor ouders en pubers een behoorlijk pittige periode zijn. Het is niet makkelijk om je kind te zien veranderen in een zelfstandig individu.  Je zou ze soms “achter het behang” willen plakken. Je bent niet de enige!

26-1-2011 08:44

Hoe ga je om met je puber?

Het is natuurlijk niet makkelijk om je kind te zien veranderen in een zelfstandig individu. In de puberteit is de uitdrukking dat je ze soms wel “achter het behang kunt plakken” een understatement, en zou je ze op sommige momenten “achter het granol willen stoppen”. De communicatie verloopt op zijn minst gezegd niet bepaald soepel en je wordt behoorlijk op de proef gesteld. Misschien is het een troost om te weten dat je niet de enige bent, want je kind denkt er waarschijnlijk net zo over! Vooropgesteld dat ieder mens uniek is, en er dus geen standaardformule is hoe je met anderen om moet gaan, zijn er wel een aantal richtlijnen waar je als ouder houvast aan kunt hebben.

 

Gelijkwaardigheid

Je hebt tot nu toe voor je kind gezorgd, maar je puber gaat toegroeien naar zelfstandigheid, en wil graag op een gelijkwaardige manier behandeld worden. Een veel gehoorde uitspraak is: ”Ik ben geen kind meer!”. Je puber wil dus duidelijk niet als kind behandeld worden, maar als volwassene. Dat betekent niet dat er totaal geen regels meer zijn die gelden. Het betekent wel dat bij een volwassen benadering ook zaken horen als verantwoordelijkheid. Jij hoeft de rommel niet meer achter je kind op te ruimen en het kan best zelf een boterham smeren. Vergeet je puber sleutels mee te nemen, en staat hij/zij voor een gesloten deur, terwijl er niemand thuis is? In de rol van verzorger ga je naar huis of regel je dat er een oplossing komt. In een gelijkwaardige benadering is dat het gevolg van het niet nemen van de eigen verantwoordelijkheid, en zijn de consequenties daarvan voor je puber. Het geven van verantwoordelijkheid is een stukje bevestiging dat het zelfvertrouwen stimuleert.

 

Consequent zijn

Wanneer er afspraken zijn over uitgaanstijden etc. is het belangrijk dat vooraf duidelijk is bij je puber wat de consequenties zijn, van het zich niet aan de afspraak houden. Het moeilijkste daarvan is dat de wanneer je eenmaal gezegd hebt wat de gevolgen zijn, je je daar ook aan zult moeten houden als ouder. Als je puber weet dat je het moeilijk vindt om voet bij stuk te houden gaat hij/zij net zo lang prikkelen tot je toegeeft. Dus duidelijk zijn, duidelijke grenzen stellen, en deze vervolgens ook respecteren, want als jíj dat niet doet, hoe kun je dan verwachten dat je puber dat wel doet?

 

Eerlijkheid

Wanneer je twijfels hebt, houd je die liever voor je. Soms kan het echter helpen om die twijfels uit te spreken, en daarmee je kwetsbaarheid te laten zien. Wanneer je als ouder ook maar “een mens” bent, en fouten kunt maken, en niet bang bent om dat toe te geven of je twijfels uit te spreken, kan jóúw openheid uitnodigend werken.

 

Afwijzing

Wanneer je kind ongewenst gedrag heeft heb je de keuze wat je daarmee wilt gaan doen. Je kunt je puber aan spreken op het ongewenste gedrag of dat, om wille van de lieve vrede, juist niet te doen. Na een aantal confrontaties zul je misschien eerder de neiging hebben om voor het laatste te kiezen. Daarmee help je jezelf en je puber niet. Jij laat op dat moment over je heen walsen, en je puber heeft weer terrein veroverd. Belangrijk hierbij is dat je duidelijk kunt maken dat je dat gedrag afkeurt, maar dat je daarmee niet je kind afkeurt.

 

Meegaandheid

Natuurlijk zit je er niet op te wachten om weer de confrontatie aan te gaan, weer die discussie te voeren, weer ruzie te hebben. Maar wanneer je dat om wille van de lieve vrede uit de weg gaat, schiet je eigenlijk tekort in je taak als opvoeder. Jij bent degene die je kind moet begeleiden op de weg naar volwassenheid en hem de weg moet wijzen. Als dat inhoud dat je daarvoor de confrontatie moet aangaan terwijl je daar eigenlijk niet op zit te wachten, moet dat maar! Wanneer je met argumenten komt, zal je puber zich daar waarschijnlijk tegen verzetten, maar het wordt toch wel opgepikt. Zo help je je puber om zijn eigen besluiten te nemen, al zal hij/zij dat op het moment zelf niet zomaar toegeven.

 

Eigenheid

Zie je puber als een unieke persoon. Hij/zij heeft een eigen karakter en dat hoeft niet altijd te stroken met het jouwe. Geef je puber de ruimte voor het ontdekken zijn EIGEN WIJZE, maar zorg wel dat de grenzen waarbinnen dat gebeuren kan duidelijk zijn, zodat je weet waar je puber mee bezig is.

 

Foutje…!

Als ouder behoed je je kind het liefst voor alle tegenslagen in het leven. Zie jíj dat je kind recht op een stenen muur af fietst dan zul je de neiging hebben hem/haar te waarschuwen. En vervolgens wordt daar niet naar geluisterd. Wanneer je in staat bent om je kind ruimte te geven om zijn/haar eigen fouten te maken, is dat vaak veel effectiever en het kost veel minder energie. Duizend keer roepen: ”Pas op daar staat een muur”, is minder effectief, dan die ene keer dat ze er inderdaad tegenaan rijden. Natuurlijk maak je wel een persoonlijke afweging in de ruimte die je hierin biedt. Want niet iedere puber kan dezelfde uitdaging aan. En elke ouder trouwens ook niet…

 

Bevestiging

Het is belangrijk voor pubers dat ze zich goed voelen, zodat ze zich kunnen ontwikkelen tot evenwichtige volwassenen. Het voelt vele malen beter wanneer ze te horen krijgen wat ze goed doen dan wat ze minder goed doen. Daarmee stimuleer je zelfvertrouwen en eigenwaarde. Wanneer er dan toch iets mis gaat, probeer dat dan op een positieve manier terug te koppelen, zodat ze daarvan kunnen leren voor een volgende keer. Geef je puber ook de kans om je vertrouwen te winnen. Dat betekent wel dat je daar ruimte voor moet geven en erop mag vertrouwen dat je voldoende meegegeven hebt aan je kind om het te redden in het leven.

 

Respect

Veel ouders vinden dat ze niet voldoende respect krijgen van hun puber, en vaak hebben ze daarin nog gelijk ook. Zorg dat je jezelf respecteert, en ook al ben je het niet altijd eens met je kind, respecteer zijn gedachtegang en gevoelens waar mogelijk. Wanneer je je puber met respect benadert, zal het respect voor jou alleen maar groeien.

 

Voorbeeld

Besef dat jij hét voorbeeld voor je puber bent, ook al wordt dat niet toegegeven door je kind. Laat dus geen gedrag zien, dat je niet van je kind wilt zien, want kinderen imiteren het gedrag van hun ouders. Besef dat jíj de leiding daarin hebt en daarmee het gedrag van je kind kunt beïnvloeden.

 

Zelfkritiek

Wanneer het niet lekker loopt, zou je willen dat je kind zich anders gedraagt. “Deed hij nou wat minder zus, en wat meer zo”. Maar zo werkt het niet. Beter kun je onderzoeken wat jíj aan jezelf kunt veranderen, zodat je er beter mee om kunt gaan, op je eigen gedrag heb je meer grip op dan op het gedrag van je kind. Zorg daarbij dat je puber weet waar hij/zij aan toe is.

 

Begrip

Je hoeft het niet altijd met je kind eens te zijn, maar dat betekent niet dat je geen begrip hebt voor zijn/haar standpunt. Dus het is belangrijk om begrip te tonen, maar zeker ook te vragen, wanneer je kind het met bepaalde zaken niet eens is.

 

Vroeger…

Onthoud dat je zelf ook jong geweest bent! Je zult vast nog genoeg herinneringen hebben aan je eigen puberteit, en wanneer je dat zou delen met je kind, geeft dat ruimte, en kun je misschien ook wel samen lachen om hoe het “vroeger” ging. In die tijd ging het er waarschijnlijk anders aan toe, en die aanpak zou nu niet waarschijnlijk niet meer werken. Daar staat tegenover dat je kind misschien probeert om gedrag dat in jouw ogen niet goed is, te vergoelijken met “doe niet zo ouderwets, dat is tegenwoordig heel normaal!”.

 

Geniet!

Het opvoeden van een puber vraagt veel van je en is lang niet altijd even makkelijk of leuk. Probeer daarom op die momenten dat het wel lekker loopt, dat je wel een goed gesprek hebt, dat je kind wel advies komt vragen, dat je wel samen iets leuks kunt doen, te genieten.

 

Hoe ga jíj om met jouw puber?

Laat je me weten wat je van dit artikel vindt?