vredeVan de zes mensen op het podium waren twee mannen steeds met elkaar in discussie. Ik hoorde woorden als leger, oorlog, binnenvallen en wat ze daarvan vonden.

Vrede en vrijheid?

Gisteren op het bevrijdingsfestival viel ik een discussie in het kader van het Vrijheidsdebat. Er zaten drie jonge meisjes en drie mannen op het podium. Omdat ik middenin de discussie viel duurde het even voor ik besefte wat het onderwerp was. Het ging over de vrijheid. Later zag ik een bord op de grond staan met de stelling die bediscussieerd werd:

 

“Een vredesovereenkomst werkt alleen op papier. Een vredesresultaat is het resultaat, niet het begin”

Van de zes mensen op het podium waren twee mannen steeds met elkaar in discussie. De rest leek niet aan bod te komen. Ze hadden het over allesbehalve vrijheid in mijn optiek. Ik hoorde woorden als leger, oorlog, binnenvallen en wat ze daarvan vonden. Snel werd me duidelijk dat ze beiden tot tegengestelde politieke partijen behoorden. Natuurlijk vond men elkaars standpunten niet oké. Hallo! Ik dacht dat het over vrede en vrijheid ging, maar het leek er meer op dat de heren hun partijprogramma aan het promoten waren.

Natuurlijk is het zo dat oorlog en vrede twee kanten van één medaille zijn, of althans zo gebracht worden. Begint vrede dan per definitie met oorlog? En is oorlog per definitie de weg naar vrede? Misschien moeten we eens kijken wat de vrede verstoort. Om een probleem op te lossen moet je immers naar de kern. Je kunt de symptomen wel bestrijden maar dat verandert niks aan het ontstaan ervan. Oorlog begint volgens mij omdat er mensen zijn die macht hebben. Macht over een land en haar mensen. Macht wordt volgens mij gevoed door het ego. Dus hoe groter het ego hoe meer macht men wil hebben. Dit gegeven kun je trouwens in het dagelijks leven ook terugzien, kijk maar even om je heen. Hoe komt het dat deze mensen macht hebben? Omdat er mensen zijn die ze dat geven. Vaak ook uit persoonlijke overwegingen. Wanneer iemand dan in een positie is die macht verleent, en men die macht nog verder wil uitbreiden, zou dat het zaadje kunnen zijn waarmee het begint. Dan moeten er dus middelen ingezet worden om die macht te vergroten. Daar komt ongelijkheid, dominantie en onderdrukking om de hoek kijken. Dan is het niet zo’n hele grote stap meer om tot een oorlog te komen. Het kan ook zijn dat dominantie van machtspersonen op weerstand stuit van de bevolking. Men komt in opstand, en er ontstaat een burgeroorlog. Wel of niet ingrijpen door andere landen wordt dan de vraag. Ook daar hoorde ik het een en ander over voorbijkomen in de discussie. Waar in het ene land meteen wordt ingegrepen, mag een ander land jaren doorsukkelen. Er lijken dus andersoortige overwegingen mee te spelen in het wel of niet participeren in een oorlog als alleen vrede. Terug naar de stelling.

 

“Een vredesovereenkomst werkt alleen op papier. Een vredesresultaat is het resultaat, niet het begin”

Ik denk dat als we ons ALLEMAAL verbinden met vrede, iedereen op aarde, en ons daar ook naar gedragen dat we niet eens een overeenkomst op papier nodig hebben. Vrede is niets anders dan LIEFDE. Wat we daarvoor nodig hebben is dat wij mensen leren om de behoefte aan macht los te laten. Wanneer we beseffen dat we allemaal gelijkwaardig zijn, dat niemand meer of minder is dan een ander zou dat een begin kunnen zijn. Dan krijgen ego’s geen kans meer om hun macht te laten gelden. Eenvoudigweg omdat ze geen macht meer hebben. Al zal dat zeker nog een hele lange weg zijn. Wanneer iedereen in zijn eigen leefomgeving begint met het nemen van verantwoordelijkheid en het maken van een verschil, zal de positieve spiraal steeds groter worden. We leven niet voor niets in de Nieuwe Tijd. Het is aan ons allen om macht om te buigen naar kracht.

Laat je me weten wat je van dit artikel vindt?